Nederland in Oorlog ( in foto's )

Wiebe Soetendal zat bij de Binnenlandse Strijdkrachten. Hij kreeg de opdracht om te voorkomen dat de Duitsers de Noordoostpolderdijk bij Lemmer zouden opblazen. Het verzet werd over de situatie ter plekke ingelicht door drie Polen die deel uitmaakten van de in Lemmer gestationeerde Duitse bewakingstroepen. Na de Bevrijding werd lange tijd in de polder aangenomen dat deze Polen de polder hadden gered. Ze beweerden de lonten op het kritieke moment verdonkeremaand te hebben. Maar toen Soetendal in de morgen van de 17de april de situatie in ogenschouw nam, kon hij alleen maar concluderen dat niets erop wees dat de Duitsers de dijk hadden willen opblazen. Op 17 april 1945 bliezen de Duitsers echter wel de dijk van de Wieringermeerpolder in Noord-Holland op.

Soldaten in IJmuiden, Nederland, vlak na de bevrijding in mei 1945.

Op 10 februari 1944 maakte de B-17 Flying Fortress Dinah Might van piloot Thomas F. Sharpless een noodlanding op kavel J107, vlakbij de noordpunt van Schokland. Drie bemanningsleden waren eerder al met hun parachute uit het toestel gesprongen en bij Ossenzijl neergekomen. De andere zeven overleefden de noodlanding en werden vrijwel direct krijgsgevangen gemaakt. Het vliegtuigwrak werd al gauw een geliefde plek voor uitstapjes, vooral als familie van buiten de polder op bezoek kwam. Er kwamen zelfs zoveel bezoekers uit de richting van Emmeloord dat er een pad ontstond. In 1947 poseerde het kantoorpersoneel van de Directie van de Wieringermeer uit Zwolle op het wrak. In 1948 werd het vliegtuigwrak geborgen en kreeg de weg naast de kavel de toepasselijke naam Vliegtuigweg. In 2015 kreeg het eerder genoemde pad de naam: Dinah Mightpad.

Hendrik Seyffardt leek een sleutelfiguur gedurende de bezettingsjaren. Voor de Duitse bezetter echter, was hij simpelweg een figuur die kon worden ingezet voor propagandadoeleinden. Seyffardt werd immers, nadat hij met pensioen gegaan was na een voorbeeldige militaire loopbaan, door de Duitse bezetter ingezet als bevelhebber van het Nederlandse Legioen. Dit was een militaire eenheid die aan het Oostfront vocht binnen het kader van de Waffen-SS. De eenheid zou in Seyffardts visie volledig uit Nederlanders moeten bestaan, maar in de werkelijkheid bleek een andere. De liquidatie van Seyffardt door de communistische verzetsgroep CS-6 betekende niet alleen dat het verzet zijn aanvankelijke houding tegenover liquidaties herzag, maar had ook tot gevolg dat de bezetter, in samenwerking met collaborerende Nederlanders, overging tot brute vergeldingsacties.

Afbeelding: eedaflegging door leden van het Nederlandse Legioen.

De Atlantikwall strekt zich uit van Noorwegen tot aan de Golf van Biscaye. De hele kust wordt versterkt met bunkers, afweergeschut en radarstellingen om aanvallen vanuit zee te signaleren en waar mogelijk af te slaan. Ook de Nederlandse kust maakt deel uit van deze immense stelling. De Waddeneilanden vormen een belangrijke schakel in dit afweersysteem. Op elk van de eilanden bevinden zich meerdere bunkers en zijn soldaten gelegerd die continu de zee en de lucht afspeuren.

De Tigerstelling op Terschelling is een uitgebreid complex van meer dan honderd bunkers, gebouwd rond een belangrijke radarstelling. De stelling speelt een vitale rol in de vroegtijdige signalering van de geallieerde luchtaanvallen op het noorden van Duitsland. Pikt de radar aankomende bommenwerpers op, dan gaat er een bericht naar de Fliegerhorst (vliegveld) Leeuwarden. Duitse piloten gaan er dan op af en menig geallieerd vliegtuig heeft op die manier zijn einde boven Noord-Nederland gevonden. Links op de foto de meer dan veertig meter hoge Wassermann-radarantenne die tot 1948 het aanzien van het eiland meebepaald.