Vol unieke beelden en onbekende foto's

Oorlog is een bijzondere situatie. Het leed dat mensen dan moeten doormaken is vaak ongekend. Dat besef je overigens pas vaak als je het zelf mee maakt. Nederland kent het geluk al sinds 1945 op eigen grond geen oorlogssituatie te hebben gehad. Gelukkig maar!  Maar velen weten ook niet meer wat het is om je vrijheid te verliezen en nemen aan dat het iets vanzelfsprekends is.

Soms levert oorlog ook goede zaken op. De dwang om op je vijand vooruit te lopen, leveren uitvindingen op die, hoewel in eerste instantie gevaarlijk en bedreigend, later in het burgerleven ook goede toepassingen kent. Zo heeft de geneeskunde vooral na de 1e Wereldoorlog een enorme vlucht genomen.

Deze club is opgezet vanuit educatieve gronden en vooral om niet te vergeten. Om te blijven beseffen dat "je mening kunnen geven" niet altijd vanzelfsprekend is. Als mens moet je daar soms voor vechten, soms zelfs voor sterven.

Dagelijks zal een of meerdere foto's geplaatst gaan worden en in het weekend een nieuwe video. Door dit te doen hoop ik een beeld en gevoel te geven voor alles wat we kwijt waren, weer terug gekregen hebben, maar wat we gemakkelijk opnieuw weer kunnen verliezen!

 - - - = = o 0 o = = - - -

 

85. Friesland, Huizum, 1941

Direct na de Duitse inval in mei 1940 wordt benzine schaars. Het autoverkeer wordt al in juni 1940 aan banden gelegd en particuliere autobezetters door het hele land krijgen veelal geen benzine meer. De voorraden die er zijn, worden opgeëist door de Duitse bezettingsmacht. Om toch met de auto te kunnen blijven rijden, zoeken burgers naar inventieve oplossingen zoals het monteren van gasgeneratoren die gestookt worden met kolen, hout en zelfs turf. Ook de gemeentediensten worden getroffen door de brandstofschaarste en moeten overgaan tot opvallende noodmaatregelen. Ooit was de Ford V8 vuilniswagen op de foto een bezit waar de gemeente Leeuwarderadeel trots op was. De paardenkrachten onder de motorkap, nutteloos geworden door de schaarste aan benzine, worden vervangen door één paardenkracht vóór de motorkap. De vuilniswagen wordt voortgetrokken door de Gymnasiumstraat in Huizum.

 

Zaandam: Gedenkboek Stadhuis

Voor de oorlog leefden er 320 joden in de Zaanstreek. Na de oorlog waren dit er nog maar 140. In het stadhuis van Zaanstad ligt een boek met de namen van 171 Joodse inwoners van de zeven voormalige Zaangemeenten die in de oorlog zijn vermoord. Liam, Joseph, Rixt, Bet, Nordin, Fiep en Sona zijn kinderen uit de Zaanstreek. Zij hebben zich verdiept in de verhalen achter al die namen in het boek en een aantal films van Monumenten Spreken gezien. Ze vertellen in hun eigen woorden wat zich destijds heeft afgespeeld en welke lessen we daaruit kunnen trekken.

Laatste Forumreacties

moment..

84. Suriname, Paramaribo, 30 september 1940

Inwoners van Paramaribo vieren op demonstratieve wijze de 66ste verjaardag van de Britse minister-president Winston Churchill. In Suriname werd hartstochtelijk meegeleefd met de gebeurtenissen in Europa, en in het bezette Nederland in het bijzonder. Veel Surinamers reageerden getroffen toen Nederland door Duitsland werd bezet. Omdat Suriname van belang was voor de oorlogsindustrie als belangrijkste leverancier van bauxiet waaruit aluminium werd bereid, verleende de Nederlandse regering in ballingschap eind 1941 toestemming aan de VS en Brazilië om troepen in Suriname te stationeren. Zij hielpen bij de bewaking van de bauxietmijnen. De veranderende omstandigheden hadden tot gevolg dat veel Surinamers van het platteland naar Paramaribo verhuisden. De plantages bleven verwaarloosd achter en de landbouwcijfers daalden. Doordat Duitse onderzeeërs op de Atlantische Oceaan schepen tot zinken brachten, konden er onvoldoende producten over zee worden aangevoerd. Voedsel, kleding en allerlei andere producten werden schaars. Het beschikbare voedsel werd zo eerlijk mogelijk verdeeld.

83. Utrecht, Leusden, 14 juli 1940

De kinderen van de familie Van Eijden – Johan, Marietje, Annie, René en Jan – poseren voor de foto op de ruïnes van wat voorheen hun ouderlijk huis was. Tijdens de strijd om de Grebbelinie in mei 1940 is ook hun boerderij uit 1926 verwoest. René van Eijden, helemaal rechts, herinnert zich het moment van de foto nog heel goed: ‘We werden geëvacueerd naar het dorpje De Rijp in Noord-Holland. Toen we terugkwamen naar onze boerderij zagen we de ruïne. Er was bijna niks van over. De woning, de schuur, alles was plat’. Terwijl de familie onderdak vond in een barak werd de boerderij in 1941 herbouwd. In de laatste week van april 1945 werd de boerderij opnieuw in brand gestoken. Uiteindelijk is de boerderij voor de tweede keer herbouwd en is nog altijd in bezit van de familie. ‘Het is nu een goedlopend agrarisch bedrijf. Dat is een overwinning. Maar de echte overwinning is dat we de oorlog overleefd hebben’, aldus Van Eijden.

82. Utrecht, Leusden, 27 juni 1945

In kamp Amersfoort zijn tijdens de oorlog naar schatting 350 gevangenen geëxecuteerd. Kort na de bevrijding worden hun lichamen opgegraven om te worden herbegraven. Er zijn massagraven op verschillende plaatsen: vlak bij de executieplaats, in de omgeving van het kamp en op de Leusderhei. Commandant Karl Berg (in uniform) is uit zijn cel gehaald om aan te wijzen waar de stoffelijke overschotten te vinden zijn. Links staat het personeel van de Amersfoortse GG&GD en Gemeentereiniging dat de eerste opgravingen uitvoerde. Ook Gerrit Kleinveld, voormalig gevangene van Kamp Amersfoort is aanwezig. De drie heren rechts van Berg zijn onbekend maar mogelijk is de man met de aktetas de Amersfoortse arts dr. Dekker die bij de eerste opgravingen was betrokken. Berg is nog altijd in het uniform dat hij bij zijn arrestatie droeg. Als kampcommandant had hij zich op zeer wrede en sadistische wijze gemanifesteerd. Later is hij in Nederland berecht en ter dood gebracht.

Nieuwste Leden

  • Sil-Kops
  • fransh51
  • ni-na
  • GertjanL73
  • Thuru
  • JohanCommu

81. Gelderland, Arnhem, juni 1945

Overlevenden uit het concentratiekamp Buchenwald in het oosten van Duitsland hebben in een open vrachtwagen Arnhem bereikt en zijn in afwachting van verdere repatriëring. De bevrijding van de concentratiekampen en de daaropvolgende repatriëring verliep uiterst chaotisch en onvoorspelbaar. In de weken na de bevrijding op 5 mei 1945 arriveerden in Nederland met regelmaat individuen of groepen overlevenden uit de kampen uit het Oosten. Veel bevrijde gevangenen waren te voet vertrokken, omdat ze niet op georganiseerd vervoer wilden wachten. In kamp Buchenwald, waar vooral politieke gevangenen waren geïnterneerd, hadden de overlevenden drie weken na de bevrijding nog geen officiële mededelingen ontvangen met betrekking tot hun repatriëring. Ook hadden zij nog geen Nederlandse repatriëringsofficier gezien. De bevrijde gevangene W.A.H.C. Boellaard die op eigen gelegenheid vanuit kamp Dachau naar Nederland was gekomen, regelde uiteindelijk dat een colonne van vrachtauto’s werd samengesteld om de achtergebleven landgenoten in Buchenwald op te halen.

Zaandam: Februaristaking

Staakt!!! Staakt!!! Staakt!!! luidt de oproep die op 25 februari 1941 in Amsterdam wordt verspreid. Staken uit protest tegen de Jodenvervolging. Een dag later breidt de staking zich uit naar de Zaanstreek. Vanuit de gehele streek trekken stakers in optocht naar de Dam in Zaandam. De Duitsers reageren woedend. Vanuit overvalwagens schieten Duitse militairen op de demonstrerende stakers. Daarbij wordt de twintigjarige slagersknecht Jan Keijzer gedood.

De nieuwste artikelen op Go2War2.nl

Binnenkort Jarig

moment..

2020-05-05 Uitgelicht

Welkom bij Clubs!

Kijk gerust verder op deze club en doe mee.

Wat is dit?


Of maak zelf een Clubs account aan:


Aanbevelingen door leden:

grc starstarstarstarstar

Omdat het de herhindering aan 40/45 levend houdt.