Nederland in Oorlog ( in foto's )

Oorlog is een bijzondere situatie. Het leed dat mensen dan moeten doormaken is vaak ongekend. Dat besef je overigens pas vaak als je het zelf mee maakt. Nederland kent het geluk al sinds 1945 op eigen grond geen oorlogssituatie te hebben gehad. Gelukkig maar!  Maar velen weten ook niet meer wat het is om je vrijheid te verliezen en nemen aan dat het iets vanzelfsprekends is.

Soms levert oorlog ook goede zaken op. De dwang om op je vijand vooruit te lopen, leveren uitvindingen op die, hoewel in eerste instantie gevaarlijk en bedreigend, later in het burgerleven ook goede toepassingen kent. Zo heeft de geneeskunde vooral na de 1e Wereldoorlog een enorme vlucht genomen.

Deze club is opgezet vanuit educatieve gronden en vooral om niet te vergeten. Om te blijven beseffen dat "je mening kunnen geven" niet altijd vanzelfsprekend is. Als mens moet je daar soms voor vechten, soms zelfs voor sterven.

Regelmatig zullen een of meerdere foto's geplaatst gaan worden en in het weekend een nieuwe video. Door dit te doen hoop ik een beeld en gevoel te geven voor alles wat we kwijt waren, weer terug gekregen hebben, maar wat we gemakkelijk opnieuw weer kunnen verliezen!

 - - - = = o 0 o = = - - -

Soldaten in IJmuiden, Nederland, vlak na de bevrijding in mei 1945.

Op 10 februari 1944 maakte de B-17 Flying Fortress Dinah Might van piloot Thomas F. Sharpless een noodlanding op kavel J107, vlakbij de noordpunt van Schokland. Drie bemanningsleden waren eerder al met hun parachute uit het toestel gesprongen en bij Ossenzijl neergekomen. De andere zeven overleefden de noodlanding en werden vrijwel direct krijgsgevangen gemaakt. Het vliegtuigwrak werd al gauw een geliefde plek voor uitstapjes, vooral als familie van buiten de polder op bezoek kwam. Er kwamen zelfs zoveel bezoekers uit de richting van Emmeloord dat er een pad ontstond. In 1947 poseerde het kantoorpersoneel van de Directie van de Wieringermeer uit Zwolle op het wrak. In 1948 werd het vliegtuigwrak geborgen en kreeg de weg naast de kavel de toepasselijke naam Vliegtuigweg. In 2015 kreeg het eerder genoemde pad de naam: Dinah Mightpad.

Hendrik Seyffardt leek een sleutelfiguur gedurende de bezettingsjaren. Voor de Duitse bezetter echter, was hij simpelweg een figuur die kon worden ingezet voor propagandadoeleinden. Seyffardt werd immers, nadat hij met pensioen gegaan was na een voorbeeldige militaire loopbaan, door de Duitse bezetter ingezet als bevelhebber van het Nederlandse Legioen. Dit was een militaire eenheid die aan het Oostfront vocht binnen het kader van de Waffen-SS. De eenheid zou in Seyffardts visie volledig uit Nederlanders moeten bestaan, maar in de werkelijkheid bleek een andere. De liquidatie van Seyffardt door de communistische verzetsgroep CS-6 betekende niet alleen dat het verzet zijn aanvankelijke houding tegenover liquidaties herzag, maar had ook tot gevolg dat de bezetter, in samenwerking met collaborerende Nederlanders, overging tot brute vergeldingsacties.

Afbeelding: eedaflegging door leden van het Nederlandse Legioen.

De Atlantikwall strekt zich uit van Noorwegen tot aan de Golf van Biscaye. De hele kust wordt versterkt met bunkers, afweergeschut en radarstellingen om aanvallen vanuit zee te signaleren en waar mogelijk af te slaan. Ook de Nederlandse kust maakt deel uit van deze immense stelling. De Waddeneilanden vormen een belangrijke schakel in dit afweersysteem. Op elk van de eilanden bevinden zich meerdere bunkers en zijn soldaten gelegerd die continu de zee en de lucht afspeuren.

De Tigerstelling op Terschelling is een uitgebreid complex van meer dan honderd bunkers, gebouwd rond een belangrijke radarstelling. De stelling speelt een vitale rol in de vroegtijdige signalering van de geallieerde luchtaanvallen op het noorden van Duitsland. Pikt de radar aankomende bommenwerpers op, dan gaat er een bericht naar de Fliegerhorst (vliegveld) Leeuwarden. Duitse piloten gaan er dan op af en menig geallieerd vliegtuig heeft op die manier zijn einde boven Noord-Nederland gevonden. Links op de foto de meer dan veertig meter hoge Wassermann-radarantenne die tot 1948 het aanzien van het eiland meebepaald.

In de winter van 1944 zijn er weinig kerstbomen te vinden. Terwijl er beneden de rivieren in bevrijd Nederland vaak kerst wordt gevierd met de geallieerde militairen, zijn voedsel en brandstof in bezet Nederland ontzettend schaars. De Duitse en lokale Nederlandse autoriteiten hebben eerder al veel bomen gekapt om brandhout uit te kunnen delen. Ook zijn er bomen gekapt vanuit militaire overwegingen, zo wordt het zichtveld vergroot en kan makkelijk gericht geschoten worden.